01/09/2012
Μαγεμένο Δάσος.
Στο μαγεμένο δάσος
ανάμεσα σ΄ αχτίδες,
σε ξέφωτα, σε μέρη σκιερά,
κατάλαβα πως χάνω εσένα την χαρά.
Πέρασες κοντά μου αλήθεια ήταν
ή το αεράκι που φυσά;
Ήταν η φαντασία, τ΄ άρωμα
ή η οπτασία,
που κλέβει μυστικά;
Παίζουν μαζί μου
αστραφτερές νεράϊδες
κρύβονται και γελούν
μέσα σε μανιτάρια
πίσω από λουλούδια
απ΄ αστέρια που φωτούν...
Δροσοσταλίδες φοράνε
στα χρυσά μάλλια
κι εγώ εσένα ψάχνω
σε μέρη μαγικά.
Χθες ήμασταν μαζί
σ΄ εκείνο το κομμάτι
του κόσμου στην αληθινή ζωή,
σαν πάχνη πρωϊνή.
Μα, σ΄ έχασα και βλέπω
αραχνιασμένα δειλινά
εσύ πουθενά μόνο άγρια ξωτικά,
στη γκρίζα την νυχτιά.
Ομίχλη κρύβει ακόμα
ένα μύθο μυστικό
σ΄ έχασα έρωτα μου
σε δάσος μαγικό.
Φύγε κι εσύ ζωή μου
δεν θέλω πια εγώ,
να παίρνω μικρές ανάσες
με ψεύτικες ελπίδες
για ΄σένα που δεν έχω,
μόνος μου πια δεν ζω.
Στο μαγεμένο δάσος
που μπήκα να σε βρώ
απ΄ την απελπισία
μαγεύτηκα και ΄γώ.
Σπηλιώτης Σωτήρης
Μαγεμένο Δάσος.
Στο μαγεμένο δάσος
ανάμεσα σ΄ αχτίδες,
σε ξέφωτα, σε μέρη σκιερά,
κατάλαβα πως χάνω εσένα την χαρά.
Πέρασες κοντά μου αλήθεια ήταν
ή το αεράκι που φυσά;
Ήταν η φαντασία, τ΄ άρωμα
ή η οπτασία,
που κλέβει μυστικά;
Παίζουν μαζί μου
αστραφτερές νεράϊδες
κρύβονται και γελούν
μέσα σε μανιτάρια
πίσω από λουλούδια
απ΄ αστέρια που φωτούν...
Δροσοσταλίδες φοράνε
στα χρυσά μάλλια
κι εγώ εσένα ψάχνω
σε μέρη μαγικά.
Χθες ήμασταν μαζί
σ΄ εκείνο το κομμάτι
του κόσμου στην αληθινή ζωή,
σαν πάχνη πρωϊνή.
Μα, σ΄ έχασα και βλέπω
αραχνιασμένα δειλινά
εσύ πουθενά μόνο άγρια ξωτικά,
στη γκρίζα την νυχτιά.
Ομίχλη κρύβει ακόμα
ένα μύθο μυστικό
σ΄ έχασα έρωτα μου
σε δάσος μαγικό.
Φύγε κι εσύ ζωή μου
δεν θέλω πια εγώ,
να παίρνω μικρές ανάσες
με ψεύτικες ελπίδες
για ΄σένα που δεν έχω,
μόνος μου πια δεν ζω.
Στο μαγεμένο δάσος
που μπήκα να σε βρώ
απ΄ την απελπισία
μαγεύτηκα και ΄γώ.
Σπηλιώτης Σωτήρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου