Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Θ΄ άντεξουμε...http://www.blurb.com/books/5084783

                                                                          31/10/2012
Στόν φίλο μου Οδυσσέα Άννινο...

Θ' αντέξουμε
φίλε μου, θ' αντέξουμε
δεν θα ΄μαστε ποτέ ίδιοι,
όμως θ' αντέξουμε.
Γιατί τα πρωινά
όταν ανατέλλει ο ήλιος
εμείς
πρέπει να ΄μαστε εκεί,
στις μακρινές σκιές.
Σ' αυτές,
που οδηγάνε την μέρα 
στο μέλλον.
Σ' αυτές
που γράφουν την πορεία μας
στην ιστορία.
Θ' αντέξουμε όχι για 'μας,
αλλά για τους άλλους.
Αυτούς
τους σωστούς,
που θα συνεχίσουν
το έργο μας.
Στους επόμενους...

                                    Σπηλιώτης Σωτήρης


                     ΕΡΓΟ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΝΙΝΟΣ

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Τα Σημάδια του ουρανού...http://www.blurb.com/books/5084783

                                                                          30/10/2012


Σχεδόν αγγίζω
τα σημάδια να σε βρω.
Κάποιες ελπίδες
που δεν είχανε φωτιά
κάποια ονείρατα ,
που μάτωσαν ξανά.
Ξέφυγαν να ΄ρθουν
σ΄ ένα άλλο σκηνικό
να στήσουν κάστρα,
σε τοπίο ερημικό.
Δεν κοιτάζω πίσω
μόνο δύναμη ζητώ
απ΄ ένα χάρτη ,
τα σημάδια σου να βρω.
Μα ΄σύ μου ΄στειλες
όλο τον ουρανό
και μου σημάδεψες,
το δρόμο για 'δώ.
Είναι η ώρα 
που ηρεμούμε τα παιδιά
είναι η ώρα, 
που με κάνει να πετώ μακρυά.
Τόσο μακρυά 
μ΄ αγγελικά φτερά
στου ύπνου την απέραντη ,
ζεστή αγκαλιά.
Σχεδόν αγγίζω
τα σημάδια σου να βρω
σ΄ ένα ονειρικό,
τοπίο μαγικό.....

                                     Σπηλιώτης Σωτήρης


                    ΕΡΓΟ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΝΙΝΟΣ


Το Πρόσωπο σου...http://www.blurb.com/books/5084783

                                                                  30/10/2012


Το πρόσωπο σου
μαγνήτης από έρωτα
στο τέλος του Οκτώβρη,
ακούω το ράδιο και σκέφτομαι.
Υπέροχο πρόσωπο
φανταστικά μάτια
και μια λάμψη  κάπου 
εκεί πίσω
που κρύβεται στα σκοτεινά
περάσματα του νου,
της νύχτας χάδια.
Τι θέλεις άραγε;
Που ΄χεις αφημένη την καρδία σου;
Τι θέλεις άραγε;
Ποιός νά ΄ναι ο έρωτας σου;
Έχεις μάθει
να κοιτάζεις τη ψυχή,
έχεις μάθει ν΄ αρπάζεις τ΄ όνειρα σου.
Ακούω μια καταπληκτική
 μουσική ερωτική
από το ράδιο από μια φίλη
κι αναρωτιέμαι αν το ΄χεις
και ΄σύ κοντά σου,
με χάδια μόνο δικά σου.
Το πρόσωπο σου μαγικό
στολίδι μακρινό
το ΄βλεπα στον ύπνο μου, 
να κλαίει.
Το χάϊδεψα με κοίταξέ
και βρήκες εσύ τι φταίει.
Τι θέλεις άραγε;

                                     Σπηλιώτης Σωτήρης


                    ΕΡΓΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΙΝΑΚΑΚΗ



Σήμερα 28 Οκτώβρη 2012.

                                                                      30/10/2012


Πόσες χιλιάδες στάλες

απ΄ την βροχή
μου τρυπάνε την υπομονή
λες και ψιθυρίζουν.

Στου μυαλού το βουητό
σήμερα είναι γιορτή 
για το λαό
παρελάσεις εθνική αποδοχή.

Κάποιοι πρόδωσαν την ανθρωπιά
κάποιοι εχθροί
την Ελληνική περηφάνια
και την λεβεντιά.

Είμαστε πάλι εμείς
οι τυχεροί
που θ΄ αγωνιστούμε 
αυτήν την εποχή.

Για την Ελλάδα μας
ένα της καρδιάς σκοπό
που τον τραγουδάμε
χιλιάδες χρόνια
σ΄αυτόν το τόπο
τον ιερό Ελληνικό.

                                   Σπηλιώτης Σωτήρης


                     




Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Αμπελοτόπι...http://www.blurb.com/books/5750127

                                                                           28/10/2012


Όταν σκεπάζει η σκέψη 

το φθινόπωρο
το κλείνει μέσα
σ΄ ένα βαρέλι κρασί.

Μαζεμένο με χάρες
τραγούδια, έρωτα, ζωή
και σφραγίζει
με το άδειο αμπελοτόπι
μιαν ακόμη εποχή.

Εκεί όπου τον χειμώνα
νεράϊδες και ξωτικά,
θα βγαίνουν απ΄ το δάσος
θα χορεύουν των αστεριών 
την μοναξιά.

Θα αστράφτουν τ΄ αστέρια
χρυσά ψηλά στον ουρανό
και τα ξωτικά θα φέρνουν
κρασιά από υπόγεια κελάρια
σ΄ αυτόν τον μαγικό χορό.

Οι βροχές μόνο θα κρύβουν
τις νεράϊδες, τα ξωτικά
κάτω απ΄ ασημένια φύλλα
απ'  ασημόβρεχτα κλαδιά.

Αγκαλιά να περιμένουν
του χειμώνα την παγωνιά
εκεί όπου όλα θα ΄ναι ασπρισμένα
από την κατάλευκη φορεσιά.

Έλατα και κυπαρίσσια
θα ζουν μια απόκοσμη σιγαλιά
δίπλα στο παγωμένο αμπελοτόπι
που θα στολίζει γιορτινά
τα Χριστούγεννα  που θα ΄ρθουν
με φωτεινά χρυσά κεριά
στο χιονισμένο αμπελοτόπι
με μια ελπίδα στην καρδιά.

                                     Σπηλιώτης Σωτήρης


              ΕΡΓΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΙΝΑΚΑΚΗ


Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Σαν Ανεμόμυλος...

                                                                         27/10/2012


Σαν ανεμόμυλος

φτιαγμένος εκεί ψηλά
σε κάποια σύννεφα
που ΄μοιαζαν με καρδία
ήταν ο απρόσμενος
εκείνος χωρισμός
ήταν ο θάνατος
που ΄χε ο τελειωμός.

Αυτών που ΄νιωσαν
ότι είχαν αδικηθεί
από μια κόλαση
που είχαν μετρηθεί
σ΄ ένα πόλεμο 
που ΄χαμε στη γη.
αν η αγάπη ήτανε
έγνοια αληθινή.

Σαν ανεμόμυλος 
που έλιωνε ψυχές
για να κερδίσει
στις κουρασμένες μας στιγμές
όταν δεν έχουμε το κουράγιο
του πολεμιστή
στην τελευταία μας
ελεύθερη πνοή.

Αγριεμένη η σκέψη μας 
πονά ελευθερώνει,
της καρδίας μας τα πουλιά
αυτά που μάζευε
ολόκληρη ζωή
απ΄ ανεμόμυλους
που ΄χαν νικηθεί.

                               Σπηλιώτης Σωτήρης


                 ΕΡΓΟ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΝΙΝΟΣ




Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Ναι για...http://www.blurb.com/books/5045801

                                                                                  24/10/2012


Ναι για.

Ναι για...

Ένα χαμόγελο ήταν 
η λέξη σου στα αυτιά,
ένα χαμόγελο που ζήτησε άλλη μια.
Ναι για...
Αναπνέω το Βόσπορο 
και μυρίζω Ελλάδα.
Γιατί τον Νοέμβρη άραγε, 
θολώνει το μυαλό;
Μήπως γιατί τότε, 
σε γνώρισα σε μιαν άλλη ζωή 
στην Πόλη.
Ήσουν εσύ Σμυρνιά,
εγώ έμπορος με πλοία, με λεφτά 
και γνωριστήκαμε εκεί,
σε μιαν άλλη εποχή.
Ναι για...
Τότε που πέταγαν ελευθέρα πουλιά
πάνω απ΄ του Βοσπόρου τα νερά,
τότε που ήταν οι ψυχές 
στης Πόλης τις ανηφοριές.
Χαμόγελα, γλέντια, χοροί,
σε μια πόλη που πάντα θα ζει 
μες των Ελλήνων τις καρδιές,
με μπουκαμβίλιες για ομορφιές.
Ναι για, τζιέρι μου...
Τώρα χαμογελώντας,
σκέφτομαι εσένα Ειρήνη, Σωτηρία, Μαρία,
και σκέφτομαι τ΄ όνομα σου Πόλη μου
 και την Αγιά Σοφιά 
και χαμογελώ.
Ναι για, τζιέρι μου...


                                        Σπηλιώτης Σωτήρης


                  ΕΡΓΟ    Mary Art








Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Ενα χαμόγελο...http://www.blurb.com/books/5750127

                                                                              23/04/2012


Ένα χαμόγελο

και μια καρδιά
είναι αυτό
που μου χρειάζεται
όταν είμαι κοντά σου.

Όλα τα άλλα
είναι περιττά
όταν έχω 
τα μάτια τα δικά σου.

Σ΄ έβλεπα χθες
ξέρεις σ΄ εκείνες
τις φωτογραφίες τις απατηλές
δίπλα μ΄ άλλους αγκαλιά
χαμογελούσες.

Δε σε ζήλευα γι΄ αυτό
σε ζήλευα κι έπαθα ζημιά
γιατί είχες ένα χαμόγελο 
βγαλμένο όλο απ΄ την καρδία σου.

                                        Σπηλιώτης Σωτήρης


                  ΕΡΓΟ ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ




Αγάπη..http://www.blurb.com/books/5045801

                                                                             23/10/2012

Αγάπη.


Είσαι μοιραία αλλά

αν δεν μπορείς 
να δώσεις αγάπη,
δεν έχεις να δώσεις τίποτε.
Η αγάπη είναι
κεραυνός, αστραπή, βροχή
έχει την μυρωδιά 
της βροχής το φθινόπωρο
όταν όλα ησυχάζουν ,
παίζοντας με τα χρυσοκόκκινα
χρώματα της φύσης.
Όταν λες ξεδιάντροπα 
στ΄ αυτί του αγαπημένου
έλα, σε θέλω
έλα, να σ΄ αγκαλιάσω 
έλα,  να σφίξω το κορμί σου πάνω μου. 
Να κλέψω την γλυκιά σου ζέστη
και να αποδιώξω τον χειμώνα,
που πάει να μας αγκαλιάσει. 
Έλα να κάνουμε έρωτα,
στο παλάτι μας.
Σ΄ εκείνο το ξεχασμένο 
καλύβι μέσα στο δάσος,
που τα χρώματα 
σκεπάζουν με καφετιά χρυσά
και κόκκινα φύλλα την σκεπή μας ,
τον ουρανό μας, 
μην αφήνοντας ακόμα
την λευκή σιγαλιά του χιονιού
να μας κρύψει, 
από τα βλέμματα της φύσης.
Βρέχει ή δεν βρέχει,
τ΄ άλλα είναι ψιχάλα ή καταιγίδα.
Η αγάπη είναι χιόνι στη ψυχή,
πάγος, ανεμοθύελλα 
που σε καίει ισχυρή.
Τ΄ άλλα δε μας πάνε σε κορφές,
είναι θύελλες απλές.
Η αγάπη είναι 
όταν πάθος σιγανό
σου κυριεύει το μυαλό
όταν όλα στην ζωή,
είναι μια σκέψη μοναδική.
Πως θα είσαι πιο κοντά
στην ανθρώπινη φωτιά
που σε καίει σαν Θεός,
όταν δεν είσαι μοναχός.
Τ΄ άλλα δεν είναι αγάπη.
Αλλά μια μοιραία αυταπάτη.

                             Σπηλιώτης Σωτήρης

                    ΕΡΓΟ ΜΑΙΡΗ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΗ







Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Στο περιθώριο της Ελπίδας...

                                                                        22/10/2012


Ξεχάσαμε τις ελπίδες

τ΄ αύριο
σ΄ ένα απελπισμένο σήμερα
γεμάτο προδοσία.

Ένας λαός απελπισμένος
είμαστε που ζούμε ένα χειμώνα
τέσσερα χρόνια
Θ΄ αντέξουμε άραγε;
Είμαστε στο περιθώριο της ελπίδας.

Οι ελπίδες χάνονται
όταν δεν υπάρχουν
προσδοκίες.

Είναι απόλυτο
είναι ξεγραμμένοι αυτοί
που ΄χουν μικρές 
προσδοκίες.

Γιατί αυτές είναι
πιο μικρές απ΄ τον κόσμο
όσο μια πεταλούδα
που παλεύει το χρόνο
με τ΄ απέραντα όρια
φωνάζοντας:
-Κι εγώ είμαι εδώ!!!

Όσο μια φουσκάλα 
στο νερό
που ανεβαίνει ψηλά
μέχρι να σκάσει
ελπίζοντας να την δουν.

Έτσι οι προσδοκίες χάνονται
γιατί δεν είναι σκληρές
δεν είναι απέραντα βουνά
δεν έχουν πιστεύω
της δύναμης του αγώνα.

Μετράμε αυτό που χάσαμε χθες...

Ξέρουμε τι θα χάσουμε αύριο!!!

Είναι χαράδρες
που πέφτουν οι ελπίδες
σ΄ όνειρα σκοτεινά
σ΄εφιαλτικά χέρια.

Σε πουλημένους
απλώσαμε τις ιδέες
το μέλλον τη ζωή μας.

Αυτοί τις έκαναν επένδυση
κέρδος, καταστροφή
μας ΄κλεψαν το χαμόγελο
κι ακουμπάμε τις πλάτες
πάνω σε γυάλινους τοίχους.

Μέσα σε κόκκινα ηλιοβασιλέματα
ετοιμάζοντας να δώσουμε
το αίμα που βράζει
πάλι στην ιστορία.

Περπατάμε στην Ελλάδα
στο περιθώριο του μέλλοντος...

                                        Σπηλιώτης Σωτήρης


                  ΕΡΓΟ ΜΑΡΙΑ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗ


Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Λυπημένη Τζοκόντα...http://www.blurb.com/books/5045801

                                                                                         18/10/2012

Λυπημένη Τζοκόντα.

Λυπημένη Τζοκόντα

έφυγες απ΄ τον απόντα
όταν είδες τον πάτο,
που σ΄είχε αυτός.
Λυπημένη γυναίκα
που ΄χες χαμόγελα δέκα
σε καθρέφτες σπασμένους,
από μισός κακό.
Λυπημένες ελπίδες
καθώς αιχμάλωτη μ΄ είδες
μες στα σύρματα που ΄χες, 
απ΄ τον δικό σου άνδρα εχθρό.
Λυπημένη Τζοκοντα
ένα βράδυ από σπόντα
με κατέκτησες και τότε,
απέκτησες το χαμόγελο,
το ειρωνικό.
Ένας ακόμη χαμένος
στην άκρη της γης ερωτευμένος
για ένα χαμόγελο που ΄ναι,
απ΄ την κόλαση πιο κακό.

                                       Σπηλιώτης Σωτήρης


                       






   

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

Μου Λένε...http://www.blurb.com/books/5750127

                                                                               18/10/2012


Μου λένε

ότι γράφω αλήθειες
ότι γράφω ζωή
και δεν είναι ιστορίες 
απ΄ του μυαλού τη  φυγή.

Μου λένε
θέλουν να με γνωρίσουν
μα δεν ξέρουν αυτά
που ΄χω σκορπισμένα
στου κήπου την καρδιά.

Μου λένε
μισόλογα για ΄σένα
ότι σκέφτεσαι απλά
ότι είσαι ρεμάλι
ότι παίρνεις πολλά
ότι είσαι μπλεγμένη
με του χόρτου το φως
που σου δείχνει τον δρόμο
ξεφεύγεις αλλά πως;

Βυθισμένη στην τρέλα
μιας γλυκιάς επαφής
που οδηγάει στην νύχτα
του κορμιού της ψυχής.

Μου λένε
ότι σου ΄πα να φύγεις
δεν ήθελα να σε δω
το ξημέρωμα στημένη
σ΄ένα πάρκο φτωχό
να πουλάς το κορμί σου
αυτό που τόσο ποθώ.

Μου λένε
πως έβαλες στα όνειρα σου
μια μεγάλη φωτιά
που μυρίζει απ΄ το χόρτο
κάθε ματωμένη νυχτιά.

Έτσι αγγίζω με σκέψεις
την μορφή σου εδώ
στου δωματίου το κρεββάτι
που είναι τόσο σκοτεινό.

Λες και θέλει να κρύψει
της γραφής το κενό
αφού δεν είχα το κουράγιο
να σε προστατέψω εγώ.

Μου λένε, ότι χάθηκες...

                                        Σπηλιώτης Σωτήρης





Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Εκλαιγες....http://www.blurb.com/books/5045801

                                                                            17/10/2012


Έκλαιγες

ένα απόγευμα στο τέρμα
καθώς έφτανες
με λυπημένο βλέμμα
γιατί έλαβες το γραμμα,
το πρωί, αυτό που σ΄ έκανε
ελεύθερο πουλί.
Άπλωσες το χέρι σου
σε μένα
με τα μάτια χαμηλωμένα
να χωθείς,
μες στην δική μου αγκαλιά.
Μα εγώ ξέχασα
τ΄ άγγελου τα φτερά.
Έτρεχες στην παλίρροια
του νου χαμένη,
σ΄ ουσίες του κορμιού σου
όταν σε έπνιξαν τα δάκρυα
που σε πήραν μακρυά...
Οι θυσίες
γίνανε τιμωρίες
για ΄σένα,
γιατί αγάπησες εμένα ,
τόσο λίγο μόνο μια φορά.
Έκλαιγες σαν βροχή
τιμωρημένη
γιατί ένιωθες χαμένη.
Χωρίς να φταις
καταδικασμένη
σε μοναξιά...
Έκλαιγες.

                                        Σπηλιώτης Σωτήρης


                     ΕΡΓΟ ΕΛΕΝΑ ΚΟΝΤΟΥ



Ερωτευμένος..http://www.blurb.com/books/5750127

                                                                                  17/10/2012


Αν κλέψεις μια μέρα 

απ΄ την χαρά μου
αν δεις μες την καρδιά 
τα μυστικά μου
αν τρέξεις σ΄ένα κήπο
ανθισμένο με ιδέες
με μία ή χιλιάδες ορχιδέες
θα ΄χεις τότε ένα σπόρο
αγάπης
που χάθηκε όταν ο μήνας 
Μάρτης
ξενύχτησε ένα βράδυ 
μεθυσμένος
με πόνο γιατί ήταν 
ερωτευμένος.

Αν μες στον κήπο
λάμπουν σε μια άκρη
ιδέες σαν διαμάντια
ή σαν δάκρυ, να ξέρεις 
ότι έχασες  έμενα
μα όχι του έρωτα
το χάδι, αυτό το 'χες 
πάντα κερδισμένο
απ΄ έναν μυστικά 
ερωτευμένο.

                                          Σπηλιώτης Σωτήρης


                    ΕΡΓΟ ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ


Περνάς...http://www.blurb.com/books/5750127

                                                                                 17/10/2012


Περνάς

δίπλα μου γελάς
στον απέναντι δρόμο
θέλεις να πας,
τσιγάρο κρατάς
μ΄ αγωνία περπατάς.

Τρέχεις να προλάβεις
την πόλη που ζεις
λες ότι δεν ξέρεις
και δεν ρωτάς
να μάθεις ,
γιατί αγωνιάς.

Σταματάει ότι ξεκινάς
βλέπεις μια άλλη
όπως κι εσύ αυτή, 
αλλού κοιτά.

Έχει στο χέρι καφέ
στη Θεσσαλονίκη τριγυρνά
άλλη ψάχνει στην αγορά
με μίνι καυτό πόδια γυμνά.

Δυο μαζί φίλες 
κοιτούν ρούχα σε βιτρίνες
και μια ξεδιάντροπα νεαρό φιλά
τον έχει αγκαλιά, ανάσα βαθιά.

Άλλη κοντά τρέχει
μετράει απ΄ την τσάντα λεφτά
στη στάση στο λεωφορείο πηδά.

Εσύ αγωνιάς τρελά
και χάνεσαι μέσα στον κόσμο
σαν βροχή
που τρέχει όλο άγχος
στην πόλη αυτή.

Περνάς σε μια άγνωστη
πόλη που ζεις
που αλλάζει την κάθε στιγμή
όταν ανοιγοκλείνεις
τα μάτια εσύ.

Περνάς...

                                        Σπηλιώτης Σωτήρης


                    ΕΡΓΟ ΕΥΑ ΚΟΥΣΤΕΡΗ







Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Αν...http://www.blurb.com/books/5750127

                                                                              15/10/2012


Αν για μια νύχτα ακόμη

έβλεπα τις πράσινες φωτιές 
τα μάτια σου ίσως μπορούσα
να σε πήγαινα σ΄ άλλες 
διαδρομές.

Όχι εκεί που πήγες
και βρήκες συμφορές
ελπίδες φτωχές
νωθρές στιγμές
ψεύτικες φεγγαράδες
βόλτες σε σαπισμένες ζωές.

Αν σ΄ έπαιρνα αγκαλιά
ίσως ακουμπούσες 
πάνω σ΄ ένα όνειρο αληθινό
ίσως δεν σκορπούσες
την απίστευτη ομορφιά σου
σε υπόγεια της μοίρας
που δεν έχουνε κανένα σκοπό.

Σ΄ ανθρώπους που σκότωσαν
το δικό σου πηγαιμό
στο ταξίδι που η κάπνα
έχει τέλος σκοτεινό.

Ουσίες, χόρτα και θυσίες
θόλωσαν τον προορισμό
σβήσανε την λάμψη
απ΄ τα μάτια σου τα δυο.

Αν γι΄ ακόμη μια νύχτα...

                                           Σπηλιώτης Σωτήρης


                                           ΕΡΓΟ  ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΝΙΝΟΣ