Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Πίστεψες...

                                                                                28/09/2012


Πίστεψες θαρρώ
πως το παρελθόν
θα το δέχονται οι άλλοι
σαν μέλλον, σαν παρόν,
χωρίς αγκάθια 
να πληγώνουν το κορμί
χωρίς πέτρες
να βαραίνουν την ψυχή
χωρίς ζάλη.

Όταν παίρνεις το πρωί 
απ΄ την δουλειά
για να πεις
πόσο η καρδιά σου μ΄ αγαπά
και αρχινάς τα δήθεν και τα μη
με θυμώνεις μου φλογίζεις 
την ζωή.

Πως ξεχνάς
τις νυχτερινές φωτιές
τα γυρίσματα, τους ρυθμούς,
του κρεβατιού τις αγκαλιές,
πόσες φλόγες
ξενυχτούν ως το πρωί
πόντο πόντο όταν φιλάω
το δικό σου το κορμί.

Έτσι σκέφτομαι 
πολλές φορές
να μετρήσω του κορμιού σου 
τα φιλία, τα τραντάγματα, 
τις άπειρες κραυγές,
την απόλαυση, τις καυτές σου ηδονές
και αν μου πεις δεν σε παίρνω αγκαλιά
να μην σε φιλήσω ποτέ ξανά.

Ξέρεις όμως από σκέψεις αντρικές
έτσι παίζεις τις δικές σου μουσικές,
ώσπου να ΄ρθει πάλι η νυχτιά
ξεκινώντας παθιασμένα 
η βραδιά.

                                           Σπηλιώτης Σωτήρης

                 



Ηρθε... http://dream-sotiriss.blogspot.gr/2012/09/blog-post_28.html

                                                                                   28/09/2012
Ήρθε.
Έπεσε ένας άγγελος

στη γη,
εδώ δίπλα κοντά 
σε ΄μενα.
Ήτανε χαμένος 
σαν παιδί
με φτερά σχισμένα.
Είχε αμαρτήσει 
σιωπηλά
γι΄ έναν άλλον άγγελο
στη σκέψη
και τον 'διωξαν 
αμέσως από ΄κεί,
μην κι άλλους αγγέλους
παιδέψει.
Έτσι λυπημένο σοβαρό
τον κοίταξα φοβισμένος
δεν ήταν άνθρωπος
ήταν κάτι θεϊκό,
έκπτωτος για τον έρωτα,
που ΄ρθε στη γη χαμένος.

                                       Σπηλιώτης Σωτήρης






Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Εσύ....http://www.blurb.com/books/5750127

                                                                                 28/09/2012


Τα εγώ σου

θα πρέπει να ΄ναι 
πιο χαμηλά
και τα θέλω πιο ψηλά.

Έτσι , του κορμιού
οι νέες απολαβές
θ΄ αμείβουν του μυαλού
τις σκέψεις τις γλυκές.

                                         Σπηλιώτης Σωτήρης


                      ΕΡΓΟ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΠΙΤΙΚΑ


Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Γοργόνα...http://www.blurb.com/books/5039460-dreams

                                                                                           27/09/2012

Γοργόνα.


Θάμπωσαν τα μάτια

καθώς σ΄ είδα,
ένα πρωϊνό δίπλα 
στην Ανατολή να βγαίνεις μέσα
απ' την μητέρα θάλασσα.
Σε γνώρισα,
γιατί ΄σουν ίδια!!!
Αυτή που ΄βλεπα
στ΄ όνειρα μου υπέροχη
όχι όμως τόσο αληθινή,
όχι τόσο πραγματική.
Οι χιλιάδες σταγόνες
που αγκάλιαζαν το κορμί
καθώς αποκάλυπτες ένα μύθο
έλαμπαν, καίγοντας τα μάτια.
Η αιθέρια κίνηση
η μαγεία της γυναίκας
γοργόνας
που αναδυόμενη έλαμπε
η φύση από αχτίδες
ασημογαλαζες, χρυσοκέντητες,
μαζί με τα βρεγμένα 
χρυσά μαλλιά σου
που αγκάλιαζαν σεμνά
το κορμί της αποκάλυψης.
Αυτό ,που χάϊδεψε
την επιφάνεια του κόσμου
με γαλήνεψε.
Με κοίταξες!!!
Ανοιγόκλεισα τα βλέφαρα
απέναντι σ΄αυτό το φως,
και χάθηκες έτσι όπως 
θεϊκά σ΄ είδα, χάθηκες.
Ευτυχισμένος
απόμεινα να βλέπω
τους κύκλους
που ακόμα έσβηναν,
στα γαλαζοπράσινα νερά.
Κυρά της θάλασσας
καθώς οι άνεμοι της σκέψης
ησύχασαν μέσα μου, 
ήμουν ευτυχισμένος...

                                            Σπηλιώτης Σωτήρης


                  


Θέλεις...

                                                                                       26/09/2012


Θέλεις να σκάβεις

ουρανούς
να πέφτουνε τ΄αστέρια
θέλεις να φτάνεις
τους Θεούς
που φτιάχνουνε λημέρια.

Εκεί ψηλά στις κορυφές
με τους ευτυχισμένους
μες σε σπηλιές
που καρτερούν άνδρες 
πονεμένους.

Από τις μάχες μ΄ εχθρούς
είχαν φτερά στα χέρια
όταν κατέβαιναν στη γη
από τόπους λατρεμένους
σε μυστικά περάσματα 
να βρουν τους ξεχασμένους.

Αίμα στα χιόνια τα λευκά
πολεμιστών άγριων
που αγωνίστηκαν σκληρά 
σ΄ εποχές μυστήριων.

Θέλεις να σκάβεις ουρανούς
να πέφτουνε τ΄ αστέρια
σ΄ αγκαλιές από μυστικούς
κρυφούς αρχαίους κόσμους
αυτούς που ζούνε στην καρδία
στην μνήμη την δική μας
γιατί το κόστος ήταν ζωή
που δώσανε για την τιμή μας.

Θέλεις να φτάσεις
αυτούς τους μύθους
μπορείς να σκάψεις
ουρανούς.

                                         Σπηλιώτης Σωτήρης


                   



Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Ρεμπέτικος Σκοπός......http://www.blurb.com/books/5039460-dreams

                                                                                  23/09/2012

Ρεμπέτικος Σκοπός.


Σήμερα είναι Κυριακή

και θα ΄μαι ΄δώ μαζί σου,
σ΄ ένα ρεμπέτικο σκοπό
που καίει το κορμί σου.
Στην διχασμένη σου ζωή
έχεις πολλά προσόντα,
είσαι γυναίκα δυναμική
σαν μια φωτιά δυνατή καυτή.
Κόκκινες σπίθες, κορμί γυμνό 
καυτό είναι το φιλί σου
αυτό που καίει από πειρασμό,
την σχέση μου μαζί σου.
Έλα εκείνη την βραδιά
να σε γυρίσω τ΄ άστρα
στου λιμανιού την ομορφιά,
κυρία θα ΄σαι στ΄ άσπρα.
Στο Φάληρο στα μυστικά
κρυφά περάσματα του
και στης Καστέλας τα στενά ,
θα λάμπεις σαν φωτιά.
Στην Γλυφάδα
θα σ΄ έχω αγκαλιά
μέσα στην όμορφη νυχτιά,
τον πόθο μου να πάρω πίσω.
Σ' ακρογιάλια να βρεθώ
ένα ρεμπέτικο σκοπό, 
εγώ να τραγουδήσω.
Σήμερα είναι Κυριακή
και θα ΄μαι ΄δώ μαζί σου
μ΄ ένα ρεμπέτικο σκοπό,
που καίει το κορμί σου.

                                            Σπηλιώτης Σωτήρης


                   ΕΡΓΟ ΦΡΟΣΩ ΧΤΖΗΑΓΓΕΛΑΚΗ



Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Ξενύχτησα....

                                                                                  23/09/2012


Μέσα στου ύπνου το μεθύσι

περιπλανιόμουν εχθές
για να σ΄ έβλεπα ξενύχτη
που γύριζες με τις μικρές.

Σ΄ όνειρα με διαβολάκους
που με τρυγούσανε την καρδιά
απ΄ τον μούστο της αγάπης
που με μεθούσε την νυχτιά.

Όταν σ΄ είχα μες στον ύπνο
ρεμπέτισσα ήμουν σε αγκαλιές
γυμνά κορμιά που τραγουδούσαν
στροφές γυμνές ερωτικές.

Τώρα στου ύπνου το μεθύσι
διαβόλισσα βλέπω γυμνή
που σ΄ έχει πάρει απ΄ τη φύση
που σου φυλάει το κορμί.

Ξενύχτησα για να σε βρω
μα τρόμαξα διαβολικά
όταν στο σώμα είδα χέρια 
που μου μάτωναν την καρδιά.

Έτσι γυμνή κυνηγημένη
ξενύχτησα και ΄γώ εκεί
που ξενυχτούν οι νικημένοι
απ΄ το δικό μου το κορμί.

Ξενύχτησα...

                                       Σπηλιώτης  Σωτήρης


                  




Αγγελοι και Διαβολοι....

                                                                               22/09/2012


Άγγελοι και διάβολοι

μαζί στου μελλούμενου
χειμώνα τη ζωή
μέσα σε μυστήριο 
κρύο φως
του πολέμου τα σπαθιά
φοράνε σε παιδιά.

Λες κι είναι χορευτές
σε παγκόσμιες σκηνές
μάζες δίνουν για τροφή
απ΄ το παρελθόν το μέλλον 
του ανθρώπου καταστροφή.

Διάβολοι που προδίδουν
τις σωστές με λάθος νέες συνταγές
από νέους αρχηγούς
από αγγέλους
σε διαβόλους μυστικούς.

Στο χορό της προδοσίας 
της ζωής ανεβήκαμε το τραίνο 
της φυγής άγγελοι και διάβολοι 
της γης αγκαλιά με τις ιδέες
της καταστροφής.

                                      Σπηλιώτης Σωτήρης


                  ΕΡΓΟ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗ  ΜΑΡΙΑ


                


Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Κοιμάσε μωρό μου.....

                                                                                     22/09/2012


Κοιμάσαι μωρό μου

ξύπνα να παίξουμε
άσε τ΄ αγγελάκια μοναχά
στ΄ ουράνια ψηλά
εκεί στα σπίτια του Θεού
στην αγκαλιά του ουρανού,
πάνω στα σύννεφα.

Έλα κοντά μου,
έλα να παίξουμε
στα παραμύθια μου μιλάς
σαν σταχτοπούτα
όταν πληγωμένη με κοιτάς
όλα είναι νύχτα.

Μικρή πριγκίπισσα
σε κυνηγούν κολασμένοι
ξύπνα απ΄ όνειρα 
εσύ ευτυχισμένη
μην σου γελάσουν
την μικρή σου ψυχή
αυτοί που στη γη 
είναι ξεχασμένοι.

Σ΄ άλλα μαγικά ταξίδια
έλα χρυσή μου
να ξέρεις εσύ 
τι είσαι στην ζωή...
Είσ΄ η ζωή μου!!!
                                      Σπηλιώτης Σωτήρης


                    ΕΡΓΟ ΦΡΟΣΩ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΑΚΗ




Χάθηκαν οι ελπίδες......

                                                                                      21/09/2012


Ξεθώριασαν οι 

χαμένες ελπίδες
περίμεναν πάντα
τα δικά σου φιλία
την αγάπη σου.

Χάσανε την δύναμη 
στις στροφές του χρόνου
΄διωξαν τ΄ αστέρια 
από τ΄ ουρανού
την αγκαλιά.

Τώρα μία μία σβήνουν 
πέφτοντας στην γη
άλλες απότομα με κραυγές
μέσα στη σιωπή.

Μερικές ανοίγοντας τα φτερά
να σωθούν μα για τελευταία φορά
Όλες σκέφτονται εσένα
μερικές χαμογελούν
για τ΄όνειρα που ΄καναν.

Όταν από ΄κεί ψηλά έβλεπαν
πόσο μ΄ αγαπούσες κάποτε
πόσο τα αχνάρια της καρδιάς
περπατούσαν πάνω στον ίδιο δρόμο
μαζί μου....

Ας ήταν έρημος
μας ταξίδευε μαγικά
τώρα απελπισμένες
οι ελπίδες μας αγκαλιασμένες
οι δίκες σου κι οι δικές μου
σαν καμένες στιγμές που κάποτε
ήταν ευτυχισμένες
ζητούν το τέλος
χάνονται στον γκρεμό
εκεί που δακρυσμένα μάτια
μόνο πόνο κοιτούν.

                                           Σπηλιώτης Σωτήρης


                     ΕΡΓΟ ΝΤΙΑΝΑ ΝΑΣΙΟΠΟΥΛΟΥ




Σήμερα....http://www.blurb.com/books/5039460-dreams

                                                                                       21/09/2012


Σήμερα ζωγράφισε 

ο Θεός μια δύση ακόμα και
θύμωσε ένας φτωχός
που έβλεπε ροζ
σ΄ αληθινό χρώμα.
Κάτω από σύννεφα
σαν θαμπή φωτιά
από την Δύση
να τ΄ αγκαλιάζει και μετάνοιωσε 
που σκεφτόταν μοναχά
πλούτη ποτέ δεν είχε
κοιμόταν έξω στη φύση
δεν είχε χρήματα,
στους αγαπημένους να μοιράζει.
Αισθανόταν ταπεινός
κάθε μέρα έβλεπε
και άλλη Δύση
μάτια που χόρτασαν 
από φως
από χρώματα που ο Θεός,
την πλάση έχει χτίσει.
Σήμερα στο μέτρημα ξανά
αν τα πλούτη ήταν τόσο λίγα
αποφάσισε πως ήτανε πολλά,
της Δύσης τ΄ απογευματινά ταξίδια.
Τόσα πλούτη κι όλα δανεικά,
κάνανε τον κόσμο του σαν άστρο
που έλαμψε για ΄κείνον μοναχά
σήμερα γι΄ ακόμη μια φορά,
μ΄άλλα χρώματα που ΄ταν Θεϊκά.
Σήμερα ζωγράφισε ο Θεός...
                                                                               Σπηλιώτης Σωτήρης
                         ΕΡΓΟ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗ ΜΑΡΙΑ




Τα δικά σου μάτια....http://www.blurb.com/books/5039460-dreams

                                                                               21/09/2012
Τα δικά σου μάτια.
Τί μάτια τα δικά σου

τι χρώμα ζαφειρένιο,
θα ΄λεγα διαμάντια
ή κάτι ξεχασμένο.
Στο λήθαργο της φύσης
στο κύμα της σιωπής
της θάλασσας πετράδια,
στα βάθη της ψυχής.
Είναι αυτά τα μάτια
που πάντα με κοιτάζουν 
αγνά καρτερικά,
αστραφτερά νερά.
Πόσα αλήθεια βράδια 
θέλουν για να φωτίσουν
αυτά τα δυο σου μάτια ,
την δική μου την καρδιά.
                                         Σπηλιώτης Σωτήρης

                     ΕΡΓΟ ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ




Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Ξέρεις....

                                                                                  20/09/2012



Ξέρεις,

αυτά τα μάτια είναι
σαν άρωμα,σταγόνες πάνω σ΄ένα
ανθισμένο δέντρο που ευωδιάζει
στη φύση.

Έχει το άρωμα της μηλιάς
του γιασεμιού
και του αγιοκλήματος
όλα μαζί .

Με ταξιδεύουν σε παραδείσου 
στιγμές
απλώνοντας την σκέψη
μέσα στου κορμιού το πάθος
μέσα στου μυαλού το λάθος
για ένα λεπτό.

Ξέρεις,
αυτά τα χείλη σαν κεράσια
είναι δικά σου
σαν μέλι που το ΄φτιαξαν
αγριομέλισσες 
πάνω στο ίδιο δέντρο.

Θέλω να κολλήσω τα δικά μου
και να ρουφήξω
όλη την γλύκα
όσα κεντριά κι αν μου πληγώσουν 
το στήθος.

Τα λαχταρώ για να πάω πιο γρήγορα
στο παράδεισο μαζί σου
τα μαλλιά σου ν΄ ανεμίζουν
ανάμεσα στα δάχτυλα μου
το κορμί παραδομένο
ν' ανασαίνει σαν τρομαγμένο
χελιδόνι μέσα στην αγκαλιά μου.

Είναι δικά σου όλα
αληθινά ή ψεύτικα,
εγώ θα ζήσω τις στιγμές
που ΄χω τόσο ανάγκη.

Το πρόσωπο σου θα ΄ταν για ΄μενα
μια μέρα μοναξιάς, θλίψης, έρωτα,
αν σε έβρισκα όμως
θα την άλλαζα με την ζωή μου, 
ξέρεις...

                                Σπηλιώτης Σωτήρης

                       ΕΡΓΟ   .........



Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Ειναι η βρόχη.......http://www.blurb.com/books/5084783

                                                                                     17/09/2012


Είν΄ η βροχή
μια σκέψη αλαργινή
που καβαλά πάντα
τα σύννεφα στη ζήση.
Όπου βρει
απότιστη ξερή γη
εκεί τ΄ όνειρα 
θέλει να τα ποτίσει.
Κλειδιά σε πόρτες
της καρδιάς μα και του νου
σφραγίζουν πάντα,
της βροχής το ταξίδι.
Κλειδιά που χάνονται
σκουριασμένα στη ζωή
που οι χαρές δεν βρήκαν, 
ως την Δύση την πικρή.
Ταξιδεύοντας
ακολουθεί μονοπάτια λαμπερά
από χρυσόσκονη,
που καίει για να φωτίζει
τις καρδιές από τα παιδιά
που ΄χουν όνειρα, 
ατελείωτα πολλά.
Είν΄ η βροχή
αυτό που δένει όλη τη γη
με τους ουρανούς,
της θάλασσας την αλμύρα.
Όταν πέφτει
κεντάει την ψυχή
σ΄ ένα έργο
που ΄χει θλίψη, χαρά, ελπίδα.
Είναι η βροχή μια κλειδαριά
πού μας κρατάει σκεπασμένους
κάτω απ΄ αγγελικά φτερά,
πότε στην δυστυχία μας,
πότε ευτυχισμένους...



                                         Σπηλιώτης Σωτήρης


                  ΕΡΓΟ ΝΤΙΑΝΑ  ΝΑΣΙΟΠΟΥΛΟΥ






Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Θελω......,

                           16/09/2012


Θέλω πειρατής

να γίνω στο κορμί σου
ανεβαίνοντας από τα σχοινιά,
που πετάει η ψυχή σου.

θέλω ν΄ ανέβω
να σε κατακτήσω
από μια σκάλα 
να ΄ρθω στη ζωή σου.

Θέλω να γυμνώσω
το κορμί με χάδια
που θ΄ ακουμπάνε
την σκέψη σαν μάγια.

Αν δεν καταφέρω
να σε κατακτήσω
Κενταύρους θα στείλω 
να σε πολεμήσω.

Να κερδίσω έστω κάτι 
από το κορμί σου
αυτό που σε πλανεύει
όταν δεν είμαι ΄γώ μαζί σου.

Στην σκέψη σου να ΄μαι 
εγώ ο νικητής 
αφού δεν καταφέρνω
να ΄μαι του κορμιού σου
κατακτητής.

                                          Σπηλιώτης Σωτήρης


                 ΕΡΓΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΒΟΛΩΤΑ


Εργα του καλοκαιριου...

                                                                                       16/09/2012


Περιμένεις γυμνή

ένα καινούργιο καλοκαίρι
είσαι λουσμένη
με τα γαλάζια χρώματα 
της φύσης.

Ακουμπάς την πλάτη 
πάνω σε ένα τοίχο 
αναμνήσεων
είσαι κρεμασμένη 
σαν τον ήλιο ψηλά 
σ΄ ένα καρφί κι αφήνεις 
αχτίδες ηδονής
σε περαστικά βλέμματα.

Η διαδρομή σου πέρασε 
απ΄ τα πινέλα
σ΄ ένα στρώμα χρυσαφένιας
σκέψης.

Τώρα σε μια βιτρίνα  αγωνίας
θα σ΄ αφήσουν ακόμα
γυμνή παρέα
με θαλασσινά τοπία
ή τα χειμωνιάτικα έργα
θα πάρουν την θέση σου;

Εγώ σε είδα χθες
και σ΄ αγκάλιασα
η εικόνα σου με ταξίδεψε
κι έγραψα το  τελευταίο ποίημα
για τον φετινό ήλιο.

                                             Σπηλιώτης Σωτήρης


                    ΕΡΓΟ ΕΛΕΝΗ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗ


Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Το φόρεμα του ουρανου...http://www.blurb.com/books/5039460-dreams

                                                                                15/09/2012
Το φόρεμα του ουρανού.
Λες και ΄ βαλε

ο ουρανός το φόρεμα του
για να κρύψει απ΄ τα στήθη,
τον γυμνό έρωτα του.
Χαραγμένες ιστορίες
στην καρδιά του
ξεσηκώθηκαν να φύγουν, 
από κοντά του.
Έτσι ντύθηκε  με σύννεφα 
κι άστρα
και πολέμησε την γη
κι όλα τα κάστρα.
Για να σώσει ιστορίες ερωτευμένων
και στιγμές ανθρωπινές ευτυχισμένων.
Λες και ΄ βαλε
ο ουρανός το φόρεμα του
για να κρύψει από τα στήθη, 
τον γυμνό έρωτα του.
Σήμερα θα ντύσω ουρανούς.

                                              Σπηλιώτης Σωτήρης


                  ΕΡΓΟ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗ ΜΑΡΙΑ

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Εξουσία της Γυναίκας...http://www.blurb.com/books/5039460-dreams

                                                                                                                                                  
              15/09/2012

Εξουσία της Γυναίκας.


Βρέχει κ
αι ΄σύ
χαμογελάς ειρωνικά
καθώς περνάς αρμονικά
ξέρεις ότι έχεις ομορφιά,
είσαι μακριά μου σιωπηλά.
Βρέχει, είναι σταγόνες
από χιλιάδες πρέπει
που ακουμπάνε 
στης καρδιάς μας
τον καθρέπτη.
Βρέχει, είναι ανάσες
που στολίζουνε τη σκέψη
καθώς  η δροσιά
μας αγκαλιάζει, του Σεπτέμβρη.
Βρέχει, εσύ περνάς
χωρίς ομπρέλα μουσκεμένη
χωρίς τα δικά μου όνειρα
που σ΄ είχανε κρυμμένη
σε σκοτεινά παραθυρόφυλλα,
όταν ήμασταν ερωτευμένοι.
Βρέχει, η απέναντι ομίχλη
θα κυριέψει το κορμί
κι αυτό το σπίτι θα με γλυτώσει 
από΄του νου μου,το ξενύχτι.
Βρέχει,του ουρανού 
τις στενοχώριες
καθώς του φθινοπώρου 
οι μπόρες μας οδηγούν ,
σε χειμωνιάτικες κρύες μοναχικές νύχτες.
Βρέχει κι οι σταγόνες
ξεδιάντροπα ακουμπάνε
το τατουάζ στον ωμό και στη μέση
αυτά που έλεγες ότι
ήταν δικά μου από του κορμιού σου, 
την απέραντη στοργή.
Βρέχει,είναι ο ιδρώτας
απ΄ του έρωτα την μέθη
που όταν μου αγκαλιάζει την σκέψη,
κόβει την αναπνοή.
Βρέχει...

                                           Σπηλιώτης Σωτήρης


                      ΕΡΓΟ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗ ΜΑΡΙΑ