Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Στο περιθώριο της Ελπίδας...

                                                                        22/10/2012


Ξεχάσαμε τις ελπίδες

τ΄ αύριο
σ΄ ένα απελπισμένο σήμερα
γεμάτο προδοσία.

Ένας λαός απελπισμένος
είμαστε που ζούμε ένα χειμώνα
τέσσερα χρόνια
Θ΄ αντέξουμε άραγε;
Είμαστε στο περιθώριο της ελπίδας.

Οι ελπίδες χάνονται
όταν δεν υπάρχουν
προσδοκίες.

Είναι απόλυτο
είναι ξεγραμμένοι αυτοί
που ΄χουν μικρές 
προσδοκίες.

Γιατί αυτές είναι
πιο μικρές απ΄ τον κόσμο
όσο μια πεταλούδα
που παλεύει το χρόνο
με τ΄ απέραντα όρια
φωνάζοντας:
-Κι εγώ είμαι εδώ!!!

Όσο μια φουσκάλα 
στο νερό
που ανεβαίνει ψηλά
μέχρι να σκάσει
ελπίζοντας να την δουν.

Έτσι οι προσδοκίες χάνονται
γιατί δεν είναι σκληρές
δεν είναι απέραντα βουνά
δεν έχουν πιστεύω
της δύναμης του αγώνα.

Μετράμε αυτό που χάσαμε χθες...

Ξέρουμε τι θα χάσουμε αύριο!!!

Είναι χαράδρες
που πέφτουν οι ελπίδες
σ΄ όνειρα σκοτεινά
σ΄εφιαλτικά χέρια.

Σε πουλημένους
απλώσαμε τις ιδέες
το μέλλον τη ζωή μας.

Αυτοί τις έκαναν επένδυση
κέρδος, καταστροφή
μας ΄κλεψαν το χαμόγελο
κι ακουμπάμε τις πλάτες
πάνω σε γυάλινους τοίχους.

Μέσα σε κόκκινα ηλιοβασιλέματα
ετοιμάζοντας να δώσουμε
το αίμα που βράζει
πάλι στην ιστορία.

Περπατάμε στην Ελλάδα
στο περιθώριο του μέλλοντος...

                                        Σπηλιώτης Σωτήρης


                  ΕΡΓΟ ΜΑΡΙΑ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗ


Δεν υπάρχουν σχόλια: