Τυφλός...http://www.blurb.com/books/5718198

                                           27/04 2012


Της καρδιάς μας Θεέ 
εσύ του κόσμου δημιουργέ
τελευταία μου προσευχή
στα ματιά μου κάνε να 'ναι όλοι καλοί..

                                    Σπηλιώτης Σωτήρης


                     ΕΡΓΟ  ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ  ΡΟΥΛΑ

Άνθισε...http://www.blurb.com/books/5718198

                                            27/04/2012


Άνθισε η σκέψη του κόσμου
ομορφιά καταιγίδας μας πλάνεψε
γαληνή ομορφιάς μας θωπεύει
γελώντας ειρωνικά την κατάντια.

Ποτίζεις μ' ανθόνερο την αγάπη
αντί για ρόδα ανθίζει φαρμάκι
ειρωνεία και μίσος κράτα στα χέρια
δεν υπάρχει καρπός μόνο μιζέρια.

Άνθισε η σκέψη του κόσμου
τα μπουμπούκια μαύρα περιστέρια 
με νύχια γαμψά μάτια προδότη
πετούν στο τέλος με δεμένα χέρια.

                              Σπηλιώτης Σωτήρης

    

                     ΕΡΓΟ ΒΛΑΧΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Γειτονιά μου...http://www.blurb.com/books/5718198

                                      26/04/2012

Κοίταξα ένα απόγευμα 
την γειτονιά μου
και σαν το θαύμα
όλη η γη μπροστά μου.

Σαν γαλαξίας απλωνόταν
τα μέτρα χιλιόμετρα φαινόταν
όλη η φύση αγριεμένη
εκεί μπροστά μου μαζεμένη.

Πόλεις μεγάλες και χωριά
που ξέχωρα γεμίζουν την καρδιά
πόλεις μαγικές και κράτη
που μικρές κουκκίδες είναι σε χάρτη.

Βάσανα κι ελπίδες
που ξέχωρες είναι σ' άλλους τόπους
μαζεύτηκαν στης γειτονίας τις οικογένειες
που ζουν με χίλιους κόπους.

Κοίταξα ένα απόγευμα 
την γειτονιά μου
και σαν το θαύμα 
όλη η γη μπροστά μου.

                                    Σπηλιώτης Σωτήρης

                  ΕΡΓΟ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΣΧΙΖΟΔΗΜΟΥ

Κλειστά μάτια...http://www.blurb.com/books/5084783

                                            25/04/2012




Λυγίζεις κάθε μέρα 
αγγίζοντας την ανατολή
κλέβεις την ζωή
παίρνοντας χρυσοκόκκινες 
ανάσες.

Σε μια ατέλειωτη
αγωνιά για επιβίωση
το μυαλό ακουμπά τα θέλω 
και ξεχειλίζει
από ποτάμια σκέψης.

Αυτά δροσίζουν 
 τα κλειστά ματιά,
κάνουν τα βλέφαρα
να πεταρίζουν 
από ομορφιά και ελπίδα.

Λυγίζεις από την κάψα 
του μυαλού όταν η ανατολή
χορεύει μέσα στη σκέψη,
δίνοντας εικόνες που ο ρυθμός
πέρνα σε άγνωστα 
μονοπάτια της ερήμου.

Μονή ελπίδα στην απελπισία 
το αύριο.

Το αύριο που πλησιάζει
με μια καινούρια ανατολή
που ξεχωρίζει γιατί μας ακουμπά 
με θηλυκή ανάσα.


                                       Σπηλιώτης Σωτήρης


                      ΕΡΓΟ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ

Εποχές....http://www.blurb.com/books/5718198

                                          18/04/2012


Αν αγναντέψω στον ουρανό
γαλάζια φλόγα θα ποτίσει
τον νου αχνοφέγγοντας φθινόπωρο
από ένα καλοκαίρι κάψας και μοναξιάς.

Αν προσπαθήσω να ξεφύγω
από το καμίνι του καλοκαιριού
θα λυτρώσω ίσως το σήμερα
με μια ιδέα ανέμελης δροσιάς.

Αν μετρήσω το σήμερα
θα ονειρευτώ το αύριο 
ξεχνώντας τα θολά όνειρα
του χθες της βροχερής Άνοιξης.

Αν ψάξω για τ' αύριο
θα συναντήσω ένα κρύο χειμώνα
μοναξιάς και λύπης
το χειμώνα της ζωής.

                              Σπηλιώτης Σωτήρης

                  

                                                 ΕΡΓΟ ΜΑΡΙΑ ΧΩΡΕΜΗ

Καλοκαίρια... http://www.blurb.com/books/5084783

                                           18/04/2012




Αναλαμπές χρυσές
καθάριο χρυσάφι,
λούζει τα μάτια
στην κάψα του καλοκαιριού.

Όσα μας χρωστάει η ζωή, 
μας το επιστρέφει η φύση
απλόχερα.
Ένα βουνό ηλιαχτίδες,
ξαπλώνουν θαμπερές
πάνω στην γαλάζια θάλασσα,
χαμογελούν τρεμοπαίζοντας,
πάνω στα κύματα
χαϊδεύοντας τον νου στην παραλία.

Απλώνουμε την σκέψη 
στην απεραντοσύνη του πέλαγου
και κατακτάμε το όνειρο,
όλα τα κάστρα του νου.

Χαιδεύουμε τις αισθήσεις
με όνειρα άπιαστα
και με ιδέες λαμπερές
που μας δίνουν την δύναμη, 
να χτίσουμε αλαβάστρινα παλάτια
σε φτωχές αμμουδιές.

Πύρινες εικόνες 
μας αιχμαλωτίζουν
σε συννεφενιες περιπέτειες
και σαν ξωτικά ζούμε
με παραμυθένιες  δυνάμεις.

Τα καλοκαίρια στις παραλίες,
δίπλα στο απόκοσμο βουητό 
του πέλαγου.

Μας περισσεύουν οι ελπίδες 
από το κόστος της ζωής.


                               Σπηλιώτης Σωτήρης


                  ΕΡΓΟ  ΒΟΛΩΤΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

Αλήθεια ...

                                     18/04/2012

Αν σ' ένα ποτήρι χρυσαφί
του έρωτα μου πιω σιγά
σταγόνα σταγόνα την χαρά
πάλι δεν θα έχω τα φτερά 
να πω είναι όλα αληθινά.

Σ' ένα πήδημα του χρόνου
αγάπη μου πολλά χρόνια
θα έβλεπα μια αλλιώτικη ζωή,
που τα όρια δεν ήτανε αιωνία.

                               Σπηλιώτης Σωτήρης

                         ΕΡΓΟ ΑΝΑΡΓΥΡΟ ΣΤΑΜΟΥΛΟΥ