Τα όνειρα για το μέλλον είναι η ελπίδα της ζωής.....και έρχονται απο το παρελθόν Μακάρι να χάιδευαν οι λέξεις τα αισθήματα οι πράξεις το μυαλό και η αλήθεια να ήταν παράδεισος για εμάς τότε δεν θα γελάγαμε την ζωή θα γελάγαμε τον θάνατο.
Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012
Βερεσές http://blur.by/1nSef4N
19/02/2012
Κάποιος αλήθεια βερεσέ
είπε ότι πήρε την ζωή
και 'πέσαν όλοι οι γνωστοί
για να του πάρουν την μίση.
Χρωστούσε λέγαν στο παιδί
που μανά είχε την κοντή
σ' ένα φίλο καρδιακό
και σ' ένα ψόφιο θηλυκό.
Χρωστούσε λέγαν στο παπά
που λειτουργούσε εκεί κοντά
στον δήμαρχο τον κερατά
σε δυο αστέρια θηλυκά.
Χρωστούσε 'λέγαν στη μαμή
σε μια ξαδέλφη κοντινή
στην εφορία, στην δέη
και σ 'άλλους καμιά εκατοστή.
Έτσι στα χρόνια δηλαδή
σαν έκανε λογαριασμό
στο άθροισμα το τελικό
βγήκε ότι χρώσταγε μια ακόμα ζωή.
Κάποιος αλήθεια βερεσέ
είπε ότι πήρε την ζωή
όχι, του είπαν λιγοστοί
που τον αγάπαγαν πολύ.
Σπηλιώτης Σωτήρης
ΕΡΓΟ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ ΒΙΚΥ
Κάποιος αλήθεια βερεσέ
είπε ότι πήρε την ζωή
και 'πέσαν όλοι οι γνωστοί
για να του πάρουν την μίση.
Χρωστούσε λέγαν στο παιδί
που μανά είχε την κοντή
σ' ένα φίλο καρδιακό
και σ' ένα ψόφιο θηλυκό.
Χρωστούσε λέγαν στο παπά
που λειτουργούσε εκεί κοντά
στον δήμαρχο τον κερατά
σε δυο αστέρια θηλυκά.
Χρωστούσε 'λέγαν στη μαμή
σε μια ξαδέλφη κοντινή
στην εφορία, στην δέη
και σ 'άλλους καμιά εκατοστή.
Έτσι στα χρόνια δηλαδή
σαν έκανε λογαριασμό
στο άθροισμα το τελικό
βγήκε ότι χρώσταγε μια ακόμα ζωή.
Κάποιος αλήθεια βερεσέ
είπε ότι πήρε την ζωή
όχι, του είπαν λιγοστοί
που τον αγάπαγαν πολύ.
Σπηλιώτης Σωτήρης
ΕΡΓΟ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ ΒΙΚΥ
Τριαντάφυλλα στο χιόνι http://blur.by/1nSef4N
19/02/2012
Ματωμένα τριαντάφυλλα πάγωσαν
όταν το χιόνι τα σκέπασε
σαν βελούδινη εσάρπα.
Αγκαλιαστήκαν με τις νυφάδες
σε ένα χορό θανάτου
έσμιξαν με την αιωνιότητα.
Καθώς τα όνειρα ξοδευτήκαν
ένα αποτύπωμα της γης
άρπαξε τέσσερα και τα ζέστανε.
Με πρωτόγνωρη αγάπη
τα έδωσε ελπίδες τα σκέπασε
με καινούριο θάρος και τα ονόμασε
τριαντάφυλλα του χιόνια.
Σπηλιώτης Σωτήρης
ΕΡΓΟ ΡΟΓΔΑΚΗ ΜΕΛΙΤΑ
Ματωμένα τριαντάφυλλα πάγωσαν
όταν το χιόνι τα σκέπασε
σαν βελούδινη εσάρπα.
Αγκαλιαστήκαν με τις νυφάδες
σε ένα χορό θανάτου
έσμιξαν με την αιωνιότητα.
Καθώς τα όνειρα ξοδευτήκαν
ένα αποτύπωμα της γης
άρπαξε τέσσερα και τα ζέστανε.
Με πρωτόγνωρη αγάπη
τα έδωσε ελπίδες τα σκέπασε
με καινούριο θάρος και τα ονόμασε
τριαντάφυλλα του χιόνια.
Σπηλιώτης Σωτήρης
ΕΡΓΟ ΡΟΓΔΑΚΗ ΜΕΛΙΤΑ
Πίκρα http://blur.by/1nSef4N
19/02/2012
Μάτωσε το φεγγάρι στον ορίζοντα
προφητείες αραχνιασμένες ξεπήδησαν
μέσα σε μια θάλασσα ασχήμιας
κι έπνιξαν το φεγγάρι.
Χαμογελώντας κακία ποτίσαν
γενιές αλλόκοτες από τα βάθη
των εποχών το σήμερα
η άμυνα μας έσπασε στο χαμόγελο της πίκρας.
Σφήνες κάρφωσαν το φεγγάρι στον ορίζοντα
κρεμασμένο ψηλά αγναντεύει
τις άχρωμες πέτρες που φώτιζε
αυτές βοήθησαν.
Μάτωσε το φεγγάρι στον ορίζοντα
προφητείες αραχνιασμένες ξεπήδησαν
μέσα σε μια θάλασσα ασχήμιας
κι έπνιξαν το φεγγάρι.
Σπηλιώτης Σωτήρης
ΕΡΓΟ ΕΛΕΝΗ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ
Μάτωσε το φεγγάρι στον ορίζοντα
προφητείες αραχνιασμένες ξεπήδησαν
μέσα σε μια θάλασσα ασχήμιας
κι έπνιξαν το φεγγάρι.
Χαμογελώντας κακία ποτίσαν
γενιές αλλόκοτες από τα βάθη
των εποχών το σήμερα
η άμυνα μας έσπασε στο χαμόγελο της πίκρας.
Σφήνες κάρφωσαν το φεγγάρι στον ορίζοντα
κρεμασμένο ψηλά αγναντεύει
τις άχρωμες πέτρες που φώτιζε
αυτές βοήθησαν.
Μάτωσε το φεγγάρι στον ορίζοντα
προφητείες αραχνιασμένες ξεπήδησαν
μέσα σε μια θάλασσα ασχήμιας
κι έπνιξαν το φεγγάρι.
Σπηλιώτης Σωτήρης
ΕΡΓΟ ΕΛΕΝΗ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ
Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012
Βράχος http://blur.by/1nSef4N
17/02/2012
Να 'μουνα βράχος
να μου έλουζαν τα πόδια
του πέλαγου κύματα
μεγάλα δυνατά.
Τα μυστικά τους
από τ' αμέτρητα ταξίδια
όλα σε εμμένανε
να λέγανε κρυφά.
Να 'μουνα βράχος
ξεχασμένος πικραμένος
σε μια αμμουδιά
παράξενα ερημική.
Να ' χα το βράδυ
παρέα το φεγγάρι
και του πελάγου
την ατέλειωτη ορμή.
Να ' μουνα βράχος
να μ' άγγιζε η φύση
με μια ξέχωρα
δροσιά αλαργινή.
Να ' βλεπα κάθε μέρα
από του πέλαγου τα βάθη
την πιο λαμπρή
την δική μου Ανατολή.
Σπηλιώτης Σωτήρης
ΕΡΓΟ ΕΛΕΝΗ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ
Να 'μουνα βράχος
να μου έλουζαν τα πόδια
του πέλαγου κύματα
μεγάλα δυνατά.
Τα μυστικά τους
από τ' αμέτρητα ταξίδια
όλα σε εμμένανε
να λέγανε κρυφά.
Να 'μουνα βράχος
ξεχασμένος πικραμένος
σε μια αμμουδιά
παράξενα ερημική.
Να ' χα το βράδυ
παρέα το φεγγάρι
και του πελάγου
την ατέλειωτη ορμή.
Να ' μουνα βράχος
να μ' άγγιζε η φύση
με μια ξέχωρα
δροσιά αλαργινή.
Να ' βλεπα κάθε μέρα
από του πέλαγου τα βάθη
την πιο λαμπρή
την δική μου Ανατολή.
Σπηλιώτης Σωτήρης
ΕΡΓΟ ΕΛΕΝΗ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
16/12/2012 Αγάπη μου άγγιξε με χόρεψε μαζί μου αγαπημέ...






